.
کودکان میناب؛ وجدان بیدار جامعه جهانی / زنان ایرانی، ستون‌های نامرئی تاب‌آوری در جنگ
.
صدای نماینده زن کشورمان در نشست بین‌المللی «ناامنی انسانی در دوران نظامی‌گری و جنگ: تجربه زیسته زنان در ایران»، با سخنرانی و ارائه گزارش میدانی فاطمه بهرام‌آبادیان، ریاست هیات مدیره مؤسسه «چترا»، به صحنه انعکاس ناگفته‌های رنج غیرنظامیان و تجارب زنان کشورمان در مدیریت بحران تبدیل شد.
بهرام آبادیان سخنان خود را با نمایش تصاویر و اسامی 168 کودک و دانش‌آموز شهید شهر میناب آغاز کرد و با تلاوت آیه شریفه «بأیّ ذنبٍ قُتلت؟» گفت: «حضور نمادین این کودکان، اضطراری اخلاقی به این نشست میبخشد؛ چراکه تجاوزات نظامی‌با سلب احساس تسلط فرد و تخریب الگوهای زیستی، امنیت روانی خانواده‌ها را در هم می‌شکند. هنگامی‌که مدرسه دیگر امن‌ترین پناهگاه کودک نباشد، رسالت متخصصان سلامت روان و نهادهای مدنی این است که صدای مظلومیت انسانهای بی دفاع باشند.»
وی با تبیین الگوی مداخله میدانی در حوزه های امداد، مددکاری و سلامت، به تداوم آموزش کودکان در روزهای بحران اشاره کرد و افزود: «مراکز کاهش آسیب ما زیر آتش تهدیدات تعطیل نشدند و شبکه مشاوره تلفنی و آنلاین رایگان در سراسر کشور فعال ماند تا هیچ مادری احساس تنهایی نکند؛ چراکه در باور ما، امید یک مفهوم انتزاعی نیست، بلکه ساختن گام‌به‌گامِ مسیری ملموس برای فردا و تاب آوری جامعه است.»
بهرام آبادیان همچنین به دادخواهی بیش از ۲۰۰ سازمان مردم‌نهاد، برپایی یادمان کودکان میناب در ژنو مقابل مقر سازمان ملل و اجرای پرفورمانس نمادین در تهران (نظیر چیدمان کوله‌پشتی‌ها و گل‌های سفید در میدان هفت‌تیر و محوطه تئاتر شهر) اشاره کرد و آن را بخشی حیاتی از پیوند میان درمان سوگ جمعی و مطالبه صلح دانست.
وی در پایان با هشداری صریح به نهادهای بین‌المللی یادآور شد که در هیاهوی منازعات و فشارهای اقتصادی، حاشیه‌نشینان و آسیب‌پذیران، نخستین کسانی هستند که نادیده گرفته می‌شوند؛ وضعیتی که حمایت جامعه جهانی از زنانی را که ستون‌های مراقبت و تیمارداری از جامعه در جنگ‌ها هستند، به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر بدل می‌سازد.